Το να ασχολείται ένας νέος με το τι γίνεται γύρω του, στη γειτονιά, την πόλη, το νομό του δεν είναι κάτι περίεργο. Δεν θα έπρεπε τουλάχιστον…

Και όμως η ενασχόληση με τα κοινά σήμερα αποπνέει δυσοσμία, θεωρείται «ύποπτη» και οι ασχολούμενοι με αυτά, βιώνουν καθημερινά την απαξίωση προσπαθώντας να αποκρούσουν την εκ προοιμίου ταμπέλα του «διαπλεκόμενου».

Αν όμως έτσι έχει η κατάσταση (εν μέρει όχι αδίκως αφού όλοι μας τα τελευταία χρόνια είδαμε πολλά και ακούσαμε ακόμη περισσότερα), τελικά ποιος θα ασχοληθεί με το σήμερα και το αύριο; Αυτοί που πραγματικά ανήκουν στην παραπάνω κατηγορία αλλά και αυτοί που θα σπεύσουν να ενταχθούν σε αυτή με την πρώτη ευκαιρία; 

... Και εμείς οι υπόλοιποι τι κάνουμε; Μένουμε στην άκρη παρακολουθώντας απαθείς τις εξελίξεις, στο όνομα της όποιας επαγγελματικής ή άλλης σταδιοδρομίας; Τότε δεν είμαστε παρά απλά συνυπεύθυνοι και οφείλουμε τουλάχιστον να σιωπούμε ως ένδειξη ενοχής, αντί να σχολιάζουμε -και να κατακρίνουμε- εκ του ασφαλούς.

Υπάρχει όμως και ο δρόμος της ενεργού συμμετοχής, δρόμος τον οποίο οφείλουμε να περπατήσουμε εμείς οι νεότεροι. Δεν μπορούμε να ζητάμε αλλαγές, ανατροπές και υπερβάσεις όταν οι νέοι δεν είμαστε εκεί! Εκτιμώ ιδιαίτερα την πείρα, τη γνώμη, τη συσσωρευμένη σοφία των παλαιοτέρων όμως στο… «λεωφορείο» της πολιτικής, οι μεγαλύτεροι είναι αυτοί που πρέπει να σηκωθούν και να παραχωρήσουν τις θέσεις τους στους νεότερους!

Η ενασχόληση με τα κοινά της πόλης μου αποτελεί για μένα ανάγκη και υποχρέωση. Η πρώτη τετραετία αποτέλεσε την απαρχή ενός συναρπαστικού ταξιδιού με προορισμό να φτιάξουμε μια όμορφη, ανθρώπινη πόλη, να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, να αγαπήσουμε τα Τρίκαλα και να εμφυσήσουμε την αγάπη μας αυτή σε κάθε κάτοικο τους. Με καινοτόμες ιδέες και στοχευμένες δράσεις πολιτισμού ακουστήκαμε για πρώτη -και μόνη- φορά έξω από τα γεωγραφικά μας σύνορα, γίναμε πρότυπο, δείξαμε ότι μπορούμε! Και μπορούμε ακόμη περισσότερα…

Η αλήθεια είναι ότι τη συνέχεια αλλιώς την περίμενα, αλλιώς την ήθελα. Η άνευ προηγουμένου στήριξή σας στο πρόσωπο μου όμως και η πρώτη θέση στις δημοτικές εκλογές με πεισμώνουν να συνεχίσω. Τουλάχιστον εμείς… θέλουμε το ίδιο για την πόλη μας!

Το αύριο μας ανήκει, ανήκει σε ισχυρές ομάδες νέων ανθρώπων που μπορούν και θέλουν, που έχουν άποψη και τόλμη, που προσβλέπουν σε μία τοπική αυτοδιοίκηση που σέβεται την πόλη και τον πολίτη, που μπορεί να οραματιστεί και να εφαρμόσει, που μπορεί να φτάσει ψηλά, μένοντας πάντα προσγειωμένη.

Πιστεύω ότι αξίζει να συνεχίσουμε την προσπάθεια!